Studieclub Antwerpen

Info activiteit

Terug naar overzicht
Titel
Botnecrose: oorzaken en behandeling, alles wat te maken heeft met bisfosfonaten, maar ook osteoradionecrose, osteomyelitis en hun behandeling.
Datum
16-02-2012
Plaats
Inhoud
Aanvankelijk waren zij gereserveerd  voor patiënten met een oncologische problematiek. Vooral bij multiepel myeloom en bij botmetastasen maakt de oncoloog hiervan gebruik.
Recent worden Bifosfonaten standaard aan ouderlingen voorgeschreven ter preventie van osteoporotische problematiek, en terugbetaling ervan is door het RIZIV voorzien. Het voorschrift ervan behoort tot de bevoegdheid van de huisarts.
Bisfosfonaten zijn niet vrij van orale complicaties zoals de kliniek ons dagelijks leert.
De groep van bifosfonaten-gebruikers met verwikkelingen in het kaakbot neemt gestadig toe. Deze BRONJ Bisfosfonate Related Osteonecrosis of the Jaw, “bisfosfonaat gerelateerde osteonecrose van het kaakbot “, is vaak progressief en therapieresistent.
In de Verenigde Staten zijn rechtsprocedures over dergelijke ongewenste iatrogene verwikkelingen  gaande.  Er is dus een medico-legale situatie ontstaan die ook de arts/tandarts in deze problematiek betrekt.
Vandaar dat wij het tot onze taak rekenen, als stomatologen - Mond-, Kaak- en Aangezichtschirurgen, om tandarts en arts hiervan op de hoogte te brengen en haar/hem een update te geven van onze ervaringen op dit ogenblik. 
Daaruit kan de voorschrijver van bifosfonaten een conclusie trekken, zodat hij zijn indicaties kan fijn stellen, en voorgelicht is omtrent zijn inbreng bij de preventie en de begeleiding van patiëten bij eventueel optredende BRONJ.   Anderzijds is deze informatie nuttig om de tandarts toe te laten zijn/haar activiteiten en indicatiestelling aan te passen bij het gebruik van bisfosfonaten.
Het is een delicaat onderwerp waar voor- en nadelen afgewogen moeten worden in het belang van de patiënt.
In de UZ Leuven zijn er inmiddels meer dan 170 patiënten geregistreerd met bifosfonaat-gerelateerde botafwijkingen over een periode van een viertal jaren.
Ook bij behandeling van osteoporose, bestaat het risico op deze verwikkeling, De latentie tijd tussen de start van de behandeling en het optreden van de verschijnselen is evenwel langer (  na 3 à 5 jaren), dan bij hoog gedoseerde IV toediening in de oncologie ( na 3 maanden à 1.5 jaren).  Ongeveer 7% van de patiënten loopt hier een risico op BRONJ.
OPGELET
Inschrijven voor deze activiteit is verplicht (mogelijk van 01/01/2012 tot 15/02/2012).

Je moet ingelogd zijn om je in te schrijven voor deze cursus. Klik hier om je in te loggen.