Nivvt Cursus
Terug naar cursusoverzicht
Titel |
Orthodontische retentie: ontwikkelingen, voor-en nadelen |
Erkenningsnummer |
33455 |
Accrediteringseenheden |
10 |
Deelgebied(en) |
5 |
Aard |
|
Docent |
RENKEMA Anne-Marie |
Datum |
20-05-2017 |
Duur |
2 dagen |
Onthaal |
|
Start |
|
Einde |
|
Plaats |
|
Leden |
0 € |
Niet-leden |
0 € |
Maximum aantal |
999999 |
Aandacht |
|
Inhoud |
Het doel van orthodontische retentie is het resultaat van de actieve orthodontische behandeling te behouden. Het is al enkele eeuwen bekend dat gebitselementen zonder retentie de neiging hebben geheel of gedeeltelijk terug te keren naar hun oorspronkelijke positie, aangeduid met de term ’relaps’. Tot op heden is er geen wetenschappelijk bewijs voor het ontstaan van relaps, maar zijn er wel verschillende hypotheses. Naast relaps kan ook post-puberale craniofaciale groei en ‘aging’ een rol spelen bij het ontstaan van veranderingen na de actieve orthodontische behandeling. De ontwikkeling van de retentie apparatuur vanuit het verleden naar het heden wordt belicht en er wordt dieper ingegaan op de voor- en nadelen van de diverse tegenwoordig toegepaste retainers. Uitneembare retainers zijn zo effectief als de gebruiker. En daarmee is gelijk het grootste nadeel benoemd: de afhankelijkheid van de medewerking van de patiënt. Het is algemeen bekend dat het verkrijgen van medewerking bij het dragen van uitneembare retainers - zelfs als deze alleen voor ‘s nachts zijn voorgeschreven - onvoorspelbaar is. De Hawley-retainer is van invloed op de spraak, en de labiale boog wordt als onesthetisch ervaren. Dit geldt in veel mindere mate voor de dieptrekplaat. Doordat de retainers uitneembaar zijn kan er gemakkelijk geflost, geragerd of gestokerd worden, en de tandarts ligt niets in de weg bij het verwijderen van tandsteen, het vervangen van een restauratie of het openen van een gebitselement voor een endo. Ook vaste retentie-apparatuur heeft voor- en nadelen. Algemeen voordeel van vaste retainers is dat de afhankelijkheid van de medewerking van de patiënt grotendeels vervalt. De spalken die bevestigd worden aan alle zes frontelementen hebben als voordeel dat deze voor een uitstekende stabiliteit zorgen, waarbij aangetekend moet worden dat dit alleen geldt voor de elementen waaraan de draad bevestigd is. Als deze spalken losraken of breken merkt de patiënt dit meestal in het geheel niet op, of pas als er een gebitselement aan de wandel is gegaan. Het grootste nadeel van spalken vervaardigd uit een dunne samengestelde draad is dat deze actief kunnen worden, met tandverplaatsing als gevolg. Er treedt torqueverschil op tussen de radices van buurelementen of contra-laterale cupsidaten. De incidentie van het ontstaan van actieve spalken is met 3-5% laag – ruwe schatting – maar het probleem is daarmee niet gering. Het exacte ontstaansmechanisme van actieve spalken is niet bekend. De theorie is dat door mechanische (kauwkrachten) of elastische deflectie (de draad is niet passief geplaatst of gerepareerd) spanning in de draad ontstaat met tandverplaatsing en torqueverschil als gevolg. Ook wordt er gesuggereerd dat er spanning in de spalk kan ontstaan door het ontwinden van twistflex draden. Actieve spalken komen met name voor wanneer ronde getwiste draden zijn toegepast. Wanneer niets wordt ondernomen als er sprake is van een actieve retentiespalk kunnen de gevolgen desastreus zijn en moet gevreesd worden voor het behoud van de aangedane gebitselementen [Hiermee wordt ontegenzeggelijk duidelijk dat het noodzakelijk is na een orthodontische behandeling follow-up-controles uit te voeren – die uiteindelijk gelijktijdig met het periodiek mondonderzoek kunnen plaatsvinden. Het is niet alleen zinvol te controleren of de retentiespalken nog goed aan alle gebitselementen bevestigd zijn, maar het is ook belangrijk te beoordelen of het resultaat van de orthodontische behandeling stabiel is, en of er sprake is van ongewenste neveneffecten ten gevolge van een actief geworden retentiespalk. |
