Studieclub Zuid-West-Vlaanderen
Info activiteit
Terug naar overzicht
Titel |
Interpretatie van Rx’en: is een element endodontisch te (her)behandelen? |
Datum |
02-04-2015 |
Plaats |
't Waaihof |
Inhoud |
Het veilig en verantwoord gebruik van röntgenstraling zoals dat is beschreven in het Besluit Stralingsbescherming (2002), berust op drie principes (NMT Praktijkrichtlijn Tandheelkundige Radiologie, 2007): • Rechtvaardiging Dit wil zeggen dat een opname alleen mag worden gemaakt als daar een medische reden voor is en het voordeel van die opname voor de patiënt opweegt tegen de kans op nadelige effecten. De afweging voor het maken van een röntgenopname kan pas worden gemaakt nadat een klinisch onderzoek heeft plaatsgevonden. • ALARA (As Low As Reasonably Achievable) (ICRP, 1977) Dit betekent dat wanneer is besloten een opname te maken, dit met een zo laag mogelijke dosis dient plaats te vinden als redelijkerwijs haalbaar is. • Dosislimieten Deze geven aan wat de maximaal toegestane jaarlijkse dosis is voor verschillende groepen personen (bijvoorbeeld medewerkers uit de praktijk). Men moet er naar streven om zo ver mogelijk onder de dosislimiet te blijven. Voor patiënten geldt overigens geen dosislimiet. Men moet er namelijk van uit gaan dat de rechtvaardiging en het ALARA principe de dosis al op een aanvaardbaar niveau voor de patiënt hebben gebracht. De SEDENTEXCT richtlijn hanteert de volgende basisprincipes voor het gebruik van CB-CT (SEDENTEXCT 2011): • CB-CT-onderzoek mag pas uitgevoerd worden nadat een medische anamnese is afgenomen en een klinisch onderzoek is uitgevoerd. • Ieder CB-CT-onderzoek moet gerechtvaardigd worden, waarbij direct medisch voordeel voor de betrokken persoon moet worden afgewogen tegen de individuele schade die een blootstelling aan ioniserende straling kan veroorzaken. • CB-CT-onderzoek moet daarbij naar verwachting nieuwe informatie (diagnostisch of therapeutisch) brengen die kan helpen bij de keuze van de behandelingsaanpak van een patiënt. • CB-CT-opnames mogen niet routinematig herhaald worden bij één en dezelfde patiënt, tenzij kan worden aangetoond dat de voordelen van een herhaalde opname voor de patiënt belangrijker zijn dan de risico’s verbonden aan het gebruik van CBCT. • Wanneer een patiënt verwezen wordt voor een CB-CT-opname, dient de verwijsbrief voldoende informatie te verschaffen omtrent de medische anamnese, het klinisch onderzoek en de vraagstelling zodat de CBCT houder het onderzoek kan verantwoorden. • CB-CT-opnames mogen enkel uitgevoerd worden als andere middelen die geen of aanmerkelijk minder stralingsbelasting veroorzaken niet toereikend zijn om de diagnostische of therapeutische behandelingsvraag te beantwoorden. • CB-CT-opnames moeten onderworpen worden aan een grondige klinische evaluatie van de volledige beelddataset die nadien vertaald dient te worden in een radiologisch verslag. • Het te belichten volume dient altijd zo klein mogelijk te worden gekozen in een zo laag mogelijke resolutie. Het gebruik van CB-CT dient getoetst te worden aan bovenstaande principes. |
OPGELET |
Inschrijven voor deze activiteit is verplicht (mogelijk van 01/01/2015 tot 01/04/2015). |
