Slaapapnoe (SA) is een functionele stoornis, gekenmerkt door episodes van verminderd of afwezig ademdebiet. De centrale vorm van SA is gebaseerd op verminderde aansturing / drive vanuit het ademcentrum in de hersenstam. De obstructieve vorm van SA (OSA), die ontstaat door collaps van de farynx, is het meest frekwent. OSA heeft verscheidene schadelijke effecten op het centraal zenuwstelsel tijdens de slaap, die kunnen leiden tot verminderde cognitieve performantie overdag. Diagnose van OSA is deels gebaseerd op anamnese waarbij klachten als snurken, witnessed apnoes en hypersomnolentie overdag op de voorgrond staan. Aandacht dient tevens geschonken te worden aan anamnese van risicofactoren zoals obesitas, alcoholgebruik en inname van slaapmedicatie. Objectieve diagnosestelling dient te gebeuren door middel van polysomnografisch onderzoek, zodat ernst van OSA bepaald kan worden en risico op - met name cardiovasculaire - complicaties kan ingeschat worden. Op basis van polysomnografisch onderzoek kan behandeladvies geformuleerd worden. Behandeling van ernstigere vormen van OSA bestaat enerzijds uit aanpak van risicofactoren en anderzijds uit niet-invasieve beademing onder vorm van continuous positive airway pressure (CPAP). Lichtere vormen kunnen behandeld worden door NKO behandelingen of gebruik van mandibular advancement devices (MAD).
OPGELET
Inschrijven voor deze activiteit is verplicht (mogelijk van 01/01/2012 tot 25/04/2012).
Je moet ingelogd zijn om je in te schrijven voor deze cursus.
Klik hier om je in te loggen.