Nivvt Cursus
Terug naar cursusoverzicht
Titel |
Dental materials, are they safe ? |
Erkenningsnummer |
6496 |
Accrediteringseenheden |
20 |
Deelgebied(en) |
1 |
Aard |
|
Docent |
|
Datum |
28-03-2003 |
Duur |
0,5 dag |
Onthaal |
13:00 |
Start |
|
Einde |
|
Plaats |
De Montil te Affligem |
Leden |
78 € |
Niet-leden |
169 € |
Maximum aantal |
80 |
Aandacht |
|
Inhoud |
Tandheelkundige materialen zouden moeten voldoen aan de vereisten van de biocompabiliteit. Terwijl porselein aanzien wordt als biologisch inert, zouden tandheelkundige legeringen neveneffecten hebben. Aan de andere kant zijn de legeringen de meest gebruikte materialen bij vaste prothese. Op de Duitse markt zijn er meer dan 1000 tandheelkundige gietlegeringen en meer dan 300 cementen beschikbaar . Sinds 14 juni 1998 reglementeert de Richtlijn Medische Hulpmiddelen 93/42 EEC de ontwikkeling en verkoop van dentaal producten, met inbegrip van de legeringen. Het doel is de patiënt te beschermen voor ongewenste neveneffecten. Bij de keuze van het materiaal voor een tandheelkundige behandeling ligt de verantwoordelijkheid bij de tandarts om rekening te houden met mogelijke schadelijke reacties zoals: Allergieën; Toxische reacties; Psychogene materiaal onverenigbaarheden. De biocompabiliteit van legeringen is sterk gerelateerd aan de kwaliteit en de hoeveelheid van metaalionen die vrijkomen. Derhalve moet de tandarts het corrosie gedrag van de gekozen legering kennen. Een tandheelkundige legering vertoont een ander corrosief gedrag in verschillende omgevingen, dwz in verschillende mondholtes, wat de keuze van de juiste legering moeilijker maakt. In de orale omgeving bouwen legeringen een elektrisch potentieel op. Corrosiegraad en biocompabiliteit zijn hier aan de orde. Los van dit probleem kunnen ook kunstharsen problemen veroorzaken. Niet alleen acrylaten maar ook additieven zoals Benzoylperoxide kunnen allergie uitlokken. Prof. Dr. Fischer is een expert in deze materie en zal "to the point" verduidelijken. Voertaal Engels. |
